زینب ابوطالبی کجاست؟ / ادعای باهنر و تکذیبی که حاشیهها را تمام نکرد
ادعای محمدرضا باهنر درباره خروج زینب ابوطالبی از ایران با تکذیب صریح این مجری سابق صداوسیما روبهرو شده، اما ماجرا هنوز در فضای رسانهای ادامه دارد. حالا بحث اصلی بر سر مدرکی است که میتواند به این حاشیه پایان دهد.
ماجرای ادعای خروج زینب ابوطالبی، مجری سابق صداوسیما، از ایران به یکی از حاشیههای تازه فضای رسانهای تبدیل شده است؛ ادعایی که پس از اظهارات محمدرضا باهنر مطرح شد و واکنش خود ابوطالبی را نیز به دنبال داشت.
زینب ابوطالبی در گفتوگویی تلفنی، ادعای خروجش از ایران را بهطور قاطع رد کرده و گفته است همچنان در ایران حضور دارد. او همچنین اعلام کرده قصد دارد از مسیر قانونی و قضایی علیه افرادی که به گفته او در انتشار شایعات و اخبار جعلی نقش داشتهاند، اقدام کند.
ماجرای ادعای باهنر درباره زینب ابوطالبی چیست؟
نام زینب ابوطالبی پیش از این نیز با یک حاشیه رسانهای گره خورده بود. او در سال ۱۳۹۸ و در برنامه «انتقام سخت» شبکه افق، اظهاراتی مطرح کرده بود که واکنشهای گستردهای به همراه داشت.
ابوطالبی در آن برنامه درباره کسانی که شرایط و دیدگاههای مورد اشاره او را نمیپسندند، گفته بود جمع کنند و از ایران بروند. همین سخنان در آن مقطع با واکنشهای زیادی همراه شد و نام او را به یکی از چهرههای بحثبرانگیز رسانهای تبدیل کرد.
حالا پس از گذشت چند سال، محمدرضا باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی، مدعی شده است همان مجری که در سال ۱۳۹۸ چنین اظهاراتی مطرح کرده بود، خودش ایران را ترک کرده است.
طرح این ادعا خیلی زود در رسانهها و شبکههای اجتماعی بازتاب پیدا کرد و بار دیگر نام زینب ابوطالبی را به فضای خبری بازگرداند.
زینب ابوطالبی ادعای خروج از ایران را رد کرد
پس از انتشار اظهارات باهنر، خبرگزاری تسنیم در یک گفتوگوی تلفنی با زینب ابوطالبی، واکنش او را منتشر کرد.
ابوطالبی در این گفتوگو اعلام کرد ادعای خروج او از کشور صحت ندارد و تأکید کرد که در ایران حضور دارد.
او همچنین از تصمیم خود برای پیگیری حقوقی و قضایی این موضوع خبر داد و گفت علیه منتشرکنندگان مطالبی که آنها را شایعه و اخبار جعلی میداند، اقدام خواهد کرد.
پس از انتشار این گفتوگوی تلفنی، رسانههای مختلف نیز تکذیبیه ابوطالبی را به نقل از تسنیم بازنشر کردند. با این حال، انتشار این تکذیبیه باعث نشد تمام بحثها و حاشیههای شکلگرفته پیرامون محل حضور او پایان پیدا کند.
چرا عدهای انتشار یک ویدئو را مطالبه میکنند؟
در مطلبی که عصر ایران درباره این ماجرا منتشر کرده و فرارو آن را بازتاب داده، به این نکته اشاره شده که در فضای رسانهای امروز و با گسترش شبکههای اجتماعی، برای بخشی از مخاطبان یک تکذیبیه تلفنی بهتنهایی قانعکننده نیست.
بر اساس این دیدگاه، کسانی که همچنان درباره محل حضور ابوطالبی سؤال دارند، انتظار دارند در کنار تکذیب تلفنی، تصویر یا ویدیویی تازه نیز از او منتشر شود.
پیشنهاد مطرحشده این است که چنین ویدیویی بتواند زینب ابوطالبی را در مکانی مشخص در ایران و در زمانی قابل احراز نشان دهد؛ برای مثال تصویری در تهران که نشانههایی شناختهشده مانند برج آزادی یا برج میلاد در آن قابل مشاهده باشد.
هدف کسانی که چنین درخواستی را مطرح میکنند این است که علاوه بر تکذیب کلامی، سندی تصویری و قابل بررسی نیز درباره محل حضور ابوطالبی ارائه شود.
البته نبود چنین ویدیویی بهخودیخود اثباتکننده خروج او از ایران نیست و اصل ادعای خروج همچنان نیازمند مدرک مستقل است.
تصاویر منتسب به زینب ابوطالبی چه بود؟
در فاصله انتشار ادعای خروج ابوطالبی و تکذیب او، تصاویری نیز در فضای مجازی منتشر شد که زنی بدون حجاب را در خارج از کشور نشان میداد.
این تصاویر در برخی مطالب و شبکههای اجتماعی به زینب ابوطالبی نسبت داده شد، اما این انتساب بعداً رد شد و گفته شد فردی که در تصاویر دیده میشود، شخص دیگری است.
به همین دلیل، تصاویر منتشرشده نیز نتوانستند بهعنوان مدرکی معتبر برای اثبات خروج زینب ابوطالبی از ایران مورد استناد قرار گیرند.
پیشنهاد یک مجری سابق صداوسیما برای روشن شدن ماجرا
در فضای مجازی یکی از مجریان سابق صداوسیما نیز به این موضوع واکنش نشان داده و گفته بود برای اثبات محل حضور زینب ابوطالبی بهتر است مدرکی عینیتر از یک گفتوگوی تلفنی منتشر شود.
پیشنهاد مطرحشده این بود که ابوطالبی خودش ویدیویی تهیه کند و در مکانی مشخص حضور داشته باشد؛ بهگونهای که نشانههایی مانند برج میلاد یا برج آزادی در پسزمینه تصویر دیده شوند.
با افزایش این واکنشها، مطالبه انتشار یک ویدئو یا تصویر تازه از ابوطالبی به یکی از محورهای بحث درباره این ماجرا در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی تبدیل شده است.
آیا ادعای خروج زینب ابوطالبی از ایران ثابت شده است؟
نکته اصلی در این ماجرا این است که نه صرف مطرح شدن ادعای خروج یک فرد از کشور، بهتنهایی میتواند آن ادعا را ثابت کند و نه یک تکذیبیه الزاماً باعث پایان بحثها در فضای رسانهای میشود.
در پرونده زینب ابوطالبی نیز از یک سو، محمدرضا باهنر مدعی خروج او از ایران شده و از سوی دیگر خود ابوطالبی این موضوع را قاطعانه رد کرده و گفته همچنان در کشور حضور دارد.
تصاویری که در فضای مجازی به او نسبت داده شده بود نیز بهعنوان تصاویر فرد دیگری معرفی شده و انتساب آنها به ابوطالبی رد شده است.
بنابراین تا زمانی که مدرکی مستقل و قابل بررسی برای اثبات خروج زینب ابوطالبی از ایران ارائه نشود، نمیتوان ادعای مطرحشده درباره خروج او را یک واقعیت اثباتشده تلقی کرد.
در مقابل، اگر قرار باشد محل حضور او نیز بدون تردید برای مخاطبان روشن شود، انتشار سندی تصویری تازه و قابل راستیآزمایی میتواند بخشی از ابهامهای ایجادشده را برطرف کند.
در نهایت، این ماجرا نمونه دیگری از شرایطی است که در فضای رسانهای امروز، طرح یک ادعا و تکذیب متقابل آن میتواند بدون وجود اسناد مستقل، بحث و حاشیه را برای مدتی ادامه دهد. آنچه میتواند چنین اختلافی را روشنتر کند، ارائه شواهد معتبر، مستقل و قابل بررسی از سوی طرفهای ماجراست.