تبلیغات

اقتصاد100 از بازدهی چاه های نفت ایران گزارش می دهد؛

آه بر چاه!

اقتصاد 100- چاه های نفت و گاز ایران وضعیت بسیار بدی دارند و مقوله افزایش بازدهی در این چاه ها به مفهومی گنگ و مبهم بدل شده است.

آه بر چاه!
تبلیغات

به گزارش گروه اقتصاد کلان و انرژی اقتصاد 100، درحالیکه با تکیه به آمار 184 میدان نفتی در کشور وجود دارد  وتعداد مخازن نفتی نیز به 390 مورد رسیده است میزان تولید تنها به 3 میلیون بشکه در روز (ویا اعدادی در همین نسبت ها) محدود شده و این درحالیست که میزان نفت قابل استحصال در ایران روی 101 میلیارد بشکه مانده و در همین وضعیت دردآور ترین عدد، ضریب بازیافت 25 درصدی است.در واقع اگر دولت همتی بکند و بگذارد میادین نفتی در دست بخش خصوصی توسعه پیدا کندبا تکنولوژی IOR/EOR(روش‌های بهبود نرخ شاخص تولید نفت)5 تا 15 درصد افزایش ضریب بازیافت بیشتر می شود که البته دولت با انحصاری که بر صنعت نفت دارد هرگز چنین اجازه ای نمی دهد.

ایران بعد از ونزوئلا،عربستان سعودی و کانادا در رتبه چهارم مخازن اثبات شده  و تولید نفت و گاز جهان قرار دارد اما دریغ از کوچکتری نگاهی به بالا تر بردن این رتبه.میادینی مانند بنگستان اهواز، آب تیمور،فروزان،سروش،نوروز،آزادگان جنوبی،چنگوله، فاز سه دارخوین، گلشن،آبان،لایه نفتی پارس جنوبی، فردوسی  ویک لشکر دیگر از میادین ایرانی در حسرت توسعه توسط شرکت های اکتشاف و تولید می سوزند اما در بر همان پاشنه سابق می چرخد.

آمارهای مقایسه ای نشان می دهد در کشور ما حدود 700 چاه کم بازده وجود دارد  و بر این اساس  افزایش بازدهی چاه های ایران نسبت به نمونه های دیگر دنیا مبین این نکته است که  ما مبحث بسیار حیاتی بهره گیری های لازم در این زمینه را به راحتی به فراموشی سپرده ایم و این در حالیست که  همین موضوع"ریکاوری فکتور" در دنیا از یک منحی مناسب و طبیعی پیروی می کند حال آنکه کشور ما در این نمودارها جایگاه مناسب خود را نیافته است که این موضوع باید به شکلی جدی پیگیری شود و چاه های نفت ایران باید هرچه زودتر به تجهیزات درون چاهی افزایش بهره دهی مجهز شود.

 مقایسه ضریب بازیافت مخازن ایران نسبت به برخی از کشورها هرچند کار عبثی است اما دستکم متوجهمان می کند که در کجای کار قرار گرفته ایم.نروژ با بیش از 45 درصد، عربستان بیش از 35 درصد، و ایران با 25 درصد ضریب بازیافت روزگار می گذرانند در حالیکه این عدد در مخازن خاورمیانه که شباهت های فراوان با مخازن کشور ما دارند به 35 درصد رسیده است.

ایران در روش های فراز آوری مصنوعی میادین خود نیز اوضاع بهم ریخته و فشلی دارد.از مجموع 4000 چاه تولیدی کشور تنها 2500 چاه فعال هستند و این در حالیست که از کل این تعداد فقط 243 چاه بهتکنولوژی فرآز آوری مصنوعی تجهیز شده اند و این بدان معناست که در دنیایی که بهره دهی چاه های نفت و گاز با سرعت هرچه تمام تر افزایش می یابد، ایران 10 درصد چاه هایش به روش های افزایش بهره گیری مجهز شده است.

فقدان یک استراتژی کلان،مشکلات حقوقی وقراردادی،مسائل مالی و اقتصادی،نبود فن آوری های روز دنیا و ضعف های فنی و عملیاتی در حالی حیات چاه های ایرانی را تهدید می کنند که جذب سرمایه گذاری خارجی در احیا و نجات  این میادین و چاه ها به یک رویا شبیه شده است.به تعبیری اغراق آمیز نیست که بر سر چاه های نفت و گاز ایران فقط باید آهی از سر حسرت کشید.چاه نفت و گاز یک موجود زنده است که اگر به دادش نرسی خیلی زود با ما وداعی همیشگی و تلخ خواهد داشت.

خبرنگار: فرزین سوادکوهی

انتهای پیام

تبلیغات
تبلیغات
وبگردی
    تبلیغات
    ارسال نظر